Jeśli przeprowadziłeś więcej niż dwa cykle i spędziłeś wystarczająco dużo czasu, wpatrując się w baldachim w pomieszczeniu do uprawy, z pewnością spotkałeś się z następującym scenariuszem: pomimo stosowania tej samej partii sadzonek, takiego samego schematu odżywiania i identycznych warunków środowiskowych-nawet zgodnych z PPFD aż do ostatniego szczegółu-w 3 lub 4 tygodniu baldachim zaczyna się „rozrastać”. Niektóre rośliny pozostają zwarte, inne rozluźniają się, niektóre wydają się bardziej otwarte, a jeszcze inne stają się jeszcze gęstsze. Podejrzewasz nierówne podlewanie, więc ponownie sprawdzasz VPD, ponownie mierzysz CO₂, a nawet zmieniasz skład pożywki. Ostatecznie wszystko się sprawdza... a czasza pozostaje wyraźnie „nierówna”. Ta „nierówność” rzadko wynika z odżywiania lub środowiska.-W ośmiu przypadkach na dziesięć jest to problem z oświetleniem. Dokładniej, jest to spowodowane przesunięciami widmowymi wynikającymi z rozpadu światła.
Najczęstszym błędnym przekonaniem na temat zaniku światła jest to, że oznacza to po prostu „światła stają się coraz słabsze”. Tak nie jest. Tym, co naprawdę wpływa na jednorodność czaszy, nie jest ogólny spadek jasności, ale różne tempo zanikania pasm światła. Niebieskie światło gaśnie szybko, czerwone światło wolniej, a zielone światło pozostaje najbardziej stabilne. Ten nierówny zanik oznacza, że rośliny w tym samym pomieszczeniu do uprawy nie otrzymują już spójnych sygnałów widmowych. Spadek światła niebieskiego o 5% ma znacznie większy wpływ niż spadek światła czerwonego o 5%. Niebieskie światło służy jako główny sygnał, którego rośliny używają do określenia, „czy zagęścić”, „czy rozszerzyć”, „czy jest to światło bezpośrednie” i „czy utrzymać stabilność strukturalną”. Niewielki spadek natężenia światła czerwonego zmniejsza jego efektywność przenoszenia energii; niewielki spadek niebieskiego światła zmienia logikę behawioralną rośliny.
W rezultacie baldachim zaczyna się fragmentować. W niektórych obszarach następuje szybsza degradacja opraw oświetleniowych z powodu skoncentrowanego ciepła w strefach centralnych, podczas gdy inne starzeją się wolniej w pobliżu przejść o niższych temperaturach. Niektóre sekcje tracą o 3% więcej światła niebieskiego, inne o 7%. Wizualnie nadal wygląda na pełne spektrum, a jasność wydaje się porównywalna z gołym okiem. Jednak w przypadku roślin 3% w porównaniu z 7% oznacza dwie różne pory roku, dwie różne intensywności światła, a nawet dwie różne szerokości geograficzne. Rośliny nie dbają o parametry; reagują jedynie na „światło, które postrzegają”.
To jest podstawowa przyczyna zaburzeń baldachimu: rośliny interpretują światło nie na podstawie ilości, ale znaczenia. Zanik światła sprawia, że znaczenie każdego obszaru jest niespójne.
Sposób, w jaki zanik światła zakłóca jednorodność, jest subtelny i zwykle zaczyna się od międzywęźli. Zauważysz, że w rzędach znajdujących się bliżej źródła ciepła stopniowo rozwijają się dłuższe międzywęźla, szersze rozłożenie liści i bardziej pionowy wzrost. Tymczasem światła w pobliżu krawędzi ulegają wolniejszemu zanikowi, zatrzymują więcej niebieskiego światła i wytwarzają ciaśniejsze, bardziej zwarte rośliny. Ta zmiana zaczyna się niewiarygodnie delikatnie,-na początku możesz nawet jej nie zauważyć, ponieważ nie staje się nagle „niechlujna”. To jest to „trochę inne” uczucie. Jednak w miarę upływu tygodni ta subtelna różnica staje się coraz bardziej oczywista, aż w końcu czasza nie będzie mogła się już zsynchronizować.
Najbardziej zabójcze jest to, że ta niespójność nie jest zdarzeniem jednorazowym-; wzmacnia się codziennie. Ponieważ zanik światła przebiega po stale opadającej krzywej, a nie po stałej wartości. Oznacza to, że poziom niebieskiego światła może dzisiaj spaść o 5%, w przyszłym tygodniu o 7%, a po tygodniu o 9%. Ponieważ spektrum subtelnie zmienia się z każdym dniem, rośliny codziennie dostosowują swoje zachowanie. Rośliny to nie skały,-nieustannie dostosowują się do zmian oświetlenia, przez co „niesynchronizowany wzrost” jest najbardziej widoczną cechą w całym pomieszczeniu uprawowym. To wyjaśnia, dlaczego niegdyś-jednolity baldachim stopniowo staje się chaotyczny.
Lampy do uprawy o pełnym-zakresie widma, składające się z cząstek niebieskiego światła i luminoforów, są bardziej podatne na efekt ocieplenia podczas zaniku światła. Im bardziej zanika światło niebieskie, tym cieplejsze staje się światło białe. Dla roślin to ocieplające światło oznacza „niższy kąt świecenia” i „późniejsze pory roku”. W rezultacie obszary, na których dominował wcześniej wzrost wegetatywny, nagle przechodzą w stan bardziej generatywny, podczas gdy inne obszary pozostają wegetatywne. Stwarza to większe kontrasty w baldachimie. Najbardziej wymowną oznaką jest nierówny czas kwitnienia: niektóre pąki dojrzewają wcześnie, inne późno. Podczas zbioru całego plonu będziesz świadkiem najgorszego koszmaru hodowcy- – baldachimu wyhodowanego z identycznego pędu, ale przypominającego dwie różne populacje roślin z różnych epok.
Nie jest to spowodowane składnikami odżywczymi, temperaturą ani wilgotnością. Jest to spowodowane wyłącznie rozkładem światła.
Nie potrzebujesz spektrofotometru, aby wykryć uszkodzenia baldachimu spowodowane rozkładem. Uważaj tylko na te znaki:
1. Międzywęźle nie wykazują już takiego napięcia w ciągu tego samego tygodnia.
2. Kąty skrzydeł stają się nierówne, niektóre otwierają się szerzej, a inne zamykają się mocniej;
3. Różnice w grubości czaszy u góry;
4. Niespójny czas inicjacji pąków kwiatowych;
5. Całkowicie odmienne zachowanie roślin pomimo identycznych poziomów PPFD.
Wszystko to są sygnały, że zmienia się współczynnik widmowy. Szczególnie wymowne jest to, gdy różne obszary pod tym samym światłem wykazują odmienne zachowania.-Jest to najbardziej charakterystyczny odcisk palca zaniku światła.
Właśnie dlatego-wysocy komercyjni hodowcy kładą nacisk na stabilność widmową, a nie na zwykłą „moc świetlną”. Moc światła nie wpływa na zachowanie roślin, ale spójność widmowa bezpośrednio determinuje synchronizację korony. Dla Lampy LED do uprawy o pełnym-zakresie widma, takie jak JT Grow Lightzaprojektowane z myślą o stabilnych widmach, największą wartością nie jest „jasność” ani „oszczędność energii”-ale „zapewnienie, że każda roślina zawsze otrzyma identyczne światło”. Kiedy zanik światła jest równomierny, całe pomieszczenie do uprawy pozostaje stabilne; kiedy współczynnik zaniku jednego światła staje się nieregularny, cała uprawa wymyka się spod kontroli.
Jeśli nie czytałeś naszego artykułu ntFilozofia stabilnego widma, gorąco Cię do tego zachęcam-najgłębsze stwierdzenie w nim brzmi:
Rośliny nie potrzebują idealnego widma; potrzebują spójnego spektrum.
Konsystencja jest podstawą upraw komercyjnych.
A rozpad światła jest cichym zabójcą, który niszczy tę konsystencję.
